GP Oostenrijk 2023, een unieke ervaring!

Het was nog heel vroeg in de morgen, op woensdag 28 juni, ik denk zo ongeveer rond 04.45 uur. Ik lag nog heel vast te slapen toen mijn man de slaapkamer binnen kwam. Zou je niet ook eens gaan opstaan, vroeg hij stilletjes, want we gaan zo rijden. Natuurlijk was ik gelijk klaarwakker! We gingen richting Oostenrijk om daar het hele F1 weekend te gaan beleven. Iets waar ik het hele jaar zo enorm naar uitgekeken had. De avond vooraf had ik al alles ingepakt waar ik natuurlijk de welbekende mannenblik kreeg. Moet dat echt allemaal mee? Ja, je kent me toch, natuurlijk gaat dat mee, zei ik dan ook lachend.  We hadden al 1 jaar van tevoren de kaarten gekocht, 3 stuks want het was de bedoeling dat onze zoon ook meeging. Echter toen het schooljaar weer begon bleek hij precies in die periode zijn laatste proefwerkweek te hebben. Dat was natuurlijk enorm balen. We hebben er nog even aan gedacht om hem ziek te melden, maar besloten dat toch maar niet te doen. Die ene kaart heb ik op markplaats gezet en was redelijk snel verkocht. Terug weer naar die woensdagmorgen. Het was 05.26 uur toen ik het eerst appje kreeg van Renate. We gingen samen met haar man Vince en hun dochter Noa. Ik kreeg een mooie foto van een prachtige zonsopgang.

“Wij zijn al onderweg ” schreef ze. Niet veel later zijn wij ook weggereden, en in de middag zijn we elkaar op de autobaan tegengekomen om samen verder te rijden. Handig dat delen van je live locatie op zo’n moment. Het was vrij rustig op de weg, niet veel file maar wel de vele wegwerkzaamheden. Zo gebeurde het dat we al rond 15.30 uur in ons gasthof aankwamen. Deze lag ongeveer een 25 minuten rijden van het circuit af. Na aankomst even snel uitpakken om vervolgens naar de Red Bull Ring te rijden om rond te kijken.

Op donderdag reden we gelijk na het ontbijt weer richting de Red Bull Ring.  We hadden voor de middag kaarten gekocht voor de welbekende pitlanewalk. Na een paar uurtjes daar rondgelopen te hebben konden we eindelijk de tribune op. Daar werden er groepen gemaakt om enigszins geordend door die pitstraat te gaan lopen. Het was echt ontzettend heet die dag, maar iedereen had er enorm veel zin in. Wij waren ingedeeld in de derde groep en dat was best even wachten. Je zag iedereen daar al lopen en je wilde maar 1 ding, ook daar heen. Toen het onze beurt was liepen we samen met ons 5 de pitstraat in. Je komt dan als eerste bij de Red Bull box uit. Daar was het gelijk het drukste, wat een mensen allemaal op elkaar. Iedereen wilde de pitbox van Red Bull zien. Het was heel bijzonder om de F1- teams en pitboxen van zo dichtbij te kunnen bekijken. Je zag de auto’s staan en de monteurs aan het werk.  Je kon aan de pit muur kijken waar alle teams tijdens de race zitten. Hun namen op de stoeltjes, alle apparatuur, je kon alles bekijken. Dit alles wel goed afgeschermd door de beveiliging.  De mannen liepen ondertussen al verder door, maar Renate, Noa en ik wilden wel even bij Ferrari blijven wachten. Er was natuurlijk wel een kans dat de welbekende Ferrari monteur (jullie kennen hem wel van TikTok), maar ook Carlos Sainz en Charles Leclerc zich even lieten zien. Dat wilden wij vrouwen natuurlijk absoluut niet missen. Zo gebeurde het dat beide heren naar voren kwamen en even naar het publiek kwamen. Heel bijzonder om ze voor je te zien staan. Opvallend ook dat je hele rare dingen gaat doen en roepen op zo’n moment (Carlooosssssssss). Naast de box van Red Bull zat het team van Mercedes.  Het was echt heel vreemd om te zien hoe weinig tot niks daar te doen was. Wij liepen dus ook redelijk snel door naar de box van Aston Martin.  Daar waren ze druk aan het werk, en werden wij volledig verrast door de komst van Fernando Alonso. Hij ging in zijn auto zitten en je hoorde iedereen op hem roepen…Ohhh Fernandooooo Alonsoooooo…waaronder natuurlijk ook ondergetekende samen met Renate. Verderop bij de box van Alfa Romeo waren ze pitstops aan het oefenen, gewoon direct voor je neus. Daar hebben we ook lang naar staan kijken. Het was zo druk daar in de pits met al die mensen, en ongelooflijk warm met de zon op het asfalt.

Dat was het moment dat ik dacht nu moet ik weg hier. We liepen het rechte stuk op om op pole position te gaan staan. Vervolgens zijn we het rechte stuk helemaal afgelopen tot aan de eerste bocht (verder kon je niet).  Zo zag je eigenlijk pas goed hoe stijl omhoog dat het daar gaat.  Na alles gezien te hebben zijn we samen weer van het circuit af gegaan. We waren wel toe aan een drankje en een lekkere maaltijd. De avond ervoor waren we op een geweldig restaurantje uitgekomen om daar heerlijk te eten. We hebben toen meteen voor de rest van ons verblijf voor ons allemaal elke avond een tafel gereserveerd. Het leuke was dat daar ook leden van de teams van Alpha Tauri aten en sliepen. Zo kwamen we op donderdagavond met ons 5 binnen, volledig oververhit en toe aan even wat rust, een lekker koel drankje en een echte schnitzel. Aan de tafel naast ons zaten een man, met wat ik (toen) dacht zijn zoon. Zij begonnen met ons te vertellen en te lachen. Het viel ze namelijk op dat Vince (de man van Renate) enorm op Jason Statham leek. Zo kwamen de nodige grappen en werd het een hele leuke conversatie. Met de vele pasjes om hun nek zagen we dat ze ook op de Red Bull Ring waren geweest. Na heerlijk gegeten en gedronken te hebben zijn we weer teruggereden naar onze gasthof. Inmiddels waren Suzanne, Erik en Valentijn ook aangekomen. Zij kwamen 1 dag later aan i.v.m. een feestje van hun zoon. Zij sliepen in hun camper op de camping.


Zo was het inmiddels al vrijdagmorgen. Na een lekker ontbijt, waarbij de gastvrouw speciaal omeletjes voor ons bakte, gingen we richting het circuit. De dag ervoor hadden we de auto op een mooi plekje kunnen zetten, echter dat ging vandaag niet lukken. Het was al veel eerder afgezet en dus werden we de andere kant opgestuurd om in de massa te gaan parkeren.  Nou dat ging dus niet gebeuren dachten we. Soms moet je inventief (en een beetje brutaal) zijn, en kwamen we een paar straten verder uit. Gewoon bij mensen voor de deur parkeren is ook een optie dachten we. De bewoners kwamen wel gelijk naar buiten toen ze 2 Nederlandse auto’s zagen. Ze waren niet blij met ons, dat voelde je, maar toen Renate tegen die dame zei dat ze de perfecte kleur (oranje) droeg, was het ijs gebroken.  Na even gekletst te hebben boden ze aan dat we de andere dagen daar ook mochten parkeren. Yes, mooi geregeld dus. Het was wel even lopen naar het circuit, maar dit zijn juist de leukste wandelingen. Al die Nederlanders die allemaal met dezelfde goede zin naar het circuit liepen. Het is daar in Oostenrijk gewoon heel goed geregeld. Je hoeft nergens lang te staan, kunt overal pinnen, de toiletten zijn schoon en netjes (daar kunnen ze in Spa iets van leren). Eerst maar weer eens lekker koffie gepakt en een beetje rondgelopen en gekeken. In het grote feestpaviljoen was het oranje feestje al vroeg begonnen, met bier, muziek en gezelligheid. Wij hadden voor het hele weekend kaarten op de hoofdtribune tegenover de pits. Dus het werd wel eens tijd om daar te gaan zitten. De F3 en F2 begonnen namelijk aan hun vrije training. Oordopjes in en genieten dus. We zaten daar rustig te kijken toen op het grote scherm een presentator in beeld kwam. Ik dacht gelijk hem ken ik ergens van… en ik kreeg op hetzelfde moment een appje van Renate. Zij zaten namelijk op de vrijdag en de zaterdag op een andere tribune. “Dat is die man van gisteravond” schreef ze in grote letters!  Het bleek dus om de bekende Oostenrijkse sportcommentator Stefan Steinacher te gaan (de Oostenrijkse Olav Mol). Vervolgens bleek die jongen die erbij zat niet zijn zoon te zijn maar de DJ Marco Jaegert. Hij stond met zijn draaitafels boven het podium en zorgde voor de juiste muziek. Zo zaten we op de tribune enorm te genieten van alles wat we voor ons zagen gebeuren.  Het was eindelijk tijd voor die eerste vrije training van de F1. Om alles van zo dichtbij te mogen aanschouwen was zo mooi met onder andere op het einde de proefstarts. De kwalificatie begon om 17.00 uur (was sprintrace weekend) en het was heel boeiend om Q1, Q2 en Q3 zo te mogen zien. Uiteindelijk Max op pole wat het helemaal compleet maakte.

De zaterdag verliep eigenlijk op dezelfde manier. Op tijd op, ontbijten en naar het circuit! Het was regenachtig, dus de poncho mee omdat we natuurlijk nog een stukje moesten lopen. Daar hebben we het grootste deel van de zaterdag weer op de tribune gezeten. De F2, F3 en de Porsche Supercup kwamen allemaal voorbij, wat een kabaal maken die laatste. Tussendoor zagen we de sprint shootout en als laatste de sprintrace van de F1. Net voor de start van de sprintrace ging het regenen, mooi om te zien wat dit voor extra stress bij de teams zorgde.  Na afloop van de sprintrace kwam Max in zijn uppie de grid afgelopen. Precies voor ons moest hij naar binnen om onder de tribune door te lopen. Een mooi moment om hem zo dichtbij te zien en al het applaus te horen. Na de sprintrace zijn we weer richting ons restaurant gereden om daar samen te genieten en te vertellen over alles wat de die dag gezien en beleefd hadden.

Het was zondagmorgen al vroeg toen de wekker ging. We hadden voor de zondag een bus transfer geregeld, en zo werden we voor het circuit afgezet. Na een lekker koffietje zijn we weer de tribune opgegaan. Renate en haar gezin hadden voor de zondag ook kaarten op de hoofdtribune. Suzanne en haar gezin zaten helemaal aan de andere kant van het circuit.  We gingen eerst weer genieten van de F2, F3 en de Porsches. Aansluitend was het dan tijd voor het hele circus van die zondag!  De Legends Parade begon, gevolgd door de Drivers Parade. De pit muur werd geopend en ze werden 1 voor 1 voorgesteld met hun eigen favoriete muziek.  Ja, ik hoef jullie niet uit te leggen dat ik daar met een enorme lach op mijn gezicht naar heb zitten kijken. Iedereen op de tribune had zijn eigen voorkeur voor team en rijder en dat was te merken. Inmiddels zag je al de hectiek in de pits, de teams, de rijders, iedereen deed zijn eigen ding. De vliegshow begon en met spectaculaire stunts, recht boven het circuit wist je niet waar je moest kijken. De klok tikte rustig door en daar was dan het moment dat de auto’s naar buiten reden, om een ronde te rijden, en vervolgens naar hun startplek te gaan. Wat je normaal allemaal op tv ziet, zag je hier voor je gebeuren. De rijders die voor je neus stonden, de monteurs, de teambazen (inclusief Christian Horner natuurlijk), de safety car, de vele VIPS, maar ook de tv-ploegen die de interviews doen. Als een klein kind dat blij is met haar feestje, zat ik daar op de tribune. Het gevoel dat je hebt als je daar zit, en je zit te kijken naar iets dat je al je hele leven volgt, is onbeschrijflijk. 

Het is ook moeilijk uit te leggen aan mensen die hier niks mee hebben, en alleen maar denken dat F1 rondjes rijden is. De tijd ging langzaam verder en met de zenuwen in mijn buik van de spanning zat ik daar alles in me op te nemen. Het werd steeds leger voor ons, iedereen ging weg van de grid.  Je zag Helmut Marko nog even die bekende hand geven aan Max. Daar stonden ze dan, alleen nog die 20 bolides op hun startplek. De spanning steeg op de hele tribune, bij iedereen.  Daar gingen ze dan, eerst de opwarmronde, temperatuur maken in je banden, kijken of alles werkt.  Alle mensen op de tribune gingen staan, niemand wilde ook maar iets missen.  Ik weet nog dat ik naar rechts keek en ze daar langzaam aankwamen, traag rijdend naar hun eigen startplek. Ze stonden stil, de motoren maakten een enorm lawaai en zo liep de welbekende persoon met de groene vlag helemaal achteraan te zwaaien. Ik werd gek van de spanning en nu was het tijd voor LIGHTS OUT!!! Daar gingen ze!

Wat er dan gebeurd is zo gaaf! De start van een race op een paar meter voor je mee te mogen maken, maakt heeft veel indruk. Iedereen vol gas, op naar die eerste bocht naar rechts, de eerste ronde maken om vervolgens allemaal op volle snelheid het rechte stuk op te komen. Zo kwamen ze ronde voor ronde langs en ondertussen zag je wat er allemaal gebeurde in de pits. Het viel me op dat de teams best laat klaar staan voor de geplande pitstop. Iets wat je op televisie minder goed meekrijgt. Je zag de hectiek bij de teams, het rennen met de banden, iedereen doet wat ie moet doen, maar ook even die box naar elkaar als die snelle stop goed gemaakt is. Zo ging de race verder en verder. Wat op tv soms wat lang kan duren is daar dus heel anders. Er is zoveel te zien, je hebt ogen te kort. Dan komt er natuurlijk dat moment dat de vlag wordt gezwaaid en de race voorbij is. Max Verstappen was natuurlijk de winnaar, voor het grote oranje publiek, wat een sfeer. Hoewel het verboden was, zagen we alleen nog maar oranje rookfakkels. Je ziet de felicitaties binnen het team, het elkaar om de nek vliegen en natuurlijk de interviews. Daarna was het dan tijd voor het podium, met Max op het hoogste blok samen met het Nederlands volkslied.


Het was dan ook dat moment dat mij enorm aangreep. Ik realiseerde me dat de reden dat ik daar op die tribune zat al heel veel jaren terugging. Formule 1 hoort immers bij mijn opvoeding, het stond altijd bij ons op. Mijn ouders keken elke race. Zij hebben me besmet met dat virus dat nooit meer overgaat.  Dat raakte mij enorm, dat besef, maar ook het feit dat ik dit niet meer met ze kon delen. Ze zijn er immers allebei niet meer. Dus ik zat daar jankend op de tribune, met de tranen over mijn gezicht, te luisteren naar het volkslied.  Tijdens de podiumceremonie stroomde het gehele rechte stuk vol met oranje fans. Waanzinnig om te zien. We hebben na afloop nog heel lang op de tribune gezeten, nagenieten van de sfeer en het hele spektakel.  Het was nu echt voorbij. De teams gingen opruimen, de fans werden weggeleid. Het was voor ons ook tijd om de tribune te verlaten, en vervolgens met al die andere mensen ook het circuit. In de avond hebben we in onze eigen gasthof gegeten. Het was overal megadruk en dit hadden we van tevoren zo geregeld. We zaten daar gezellig samen te eten en op het eind van de avond kwam de gastvrouw even bij ons zitten. Ze had een heerlijk drankje voor ons en wilde ons dit graag laten proeven. We vroegen haar of ze al een agenda voor volgend jaar had. Ja, natuurlijk hebben we gelijk voor 2024 weer gereserveerd!

Aan alle leuke dingen komt een eind en zo zaten we op maandagmorgen alweer in de auto terug naar Nederland. We kwamen onderweg de vele vrachtwagens van alle raceteams tegen. We reden daar tussen al die andere honderden gele kentekenplaten. Ik denk dat we een 2 uurtjes aan het rijden waren toen ik opeens een push bericht op mijn telefoon kreeg van de Red Bull Ring app. Tickets voor 2024 gingen NU in de verkoop! Ik kreeg helemaal de zenuwen. Met Renate had ik al afgesproken dat we weer voor het hele weekend dezelfde hoofdtribune kaarten gingen kopen. Daar zat ik dan in de auto, in de stress want het moest wel lukken natuurlijk. Ik had ze eindelijk in mijn winkelwagen en ja hoor daar ging mijn 4G, geen verbinding meer. Meteen Renate gebeld, zij bleven immers nog 1 dag langer. Ze zaten net ergens koffie te drinken en daar is het haar gelukt om weer kaarten te bemachtigen! Wat waren we blij ermee, want dit wilden we heel graag samen weer opnieuw meemaken. Suzanne en haar gezin reden ook die maandag terug. Wat ons op het circuit niet gelukt was, lukte onderweg wel. We deelden elkaars live locatie en zo gebeurde het dat ik van het toilet afkwam bij een tankstation, en recht in haar armen liep. De blikken die we kregen door ons gegil begrijpen jullie wel. Later op de avond kwamen we thuis, en dan ga je zitten praten over wat we allemaal hebben gezien die week. Kijkend naar al die foto’s en filmpjes die je hebt gemaakt. Alles weer opnieuw beleven… Het bleef nog lang doorgaan die avond in onze eigen F1 girls app met Suzanne en Renate, zoals alleen vrouwen dat natuurlijk kunnen.

We hebben samen weer hele mooie herinneringen gemaakt!

Op naar Oostenrijk 2024!

Deel dit artikel

4.8 5 stemmen
Article Rating
Abonneer
Melding van
guest
4 Comments
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Subantwoorden
Bekijk alle bijdragen
Eric
Admin
7 maanden geleden

Hartelijk dank voor je fraai geschreven gastcolumn Maud! Hoop dat veel lezers ook van je Oostenrijkse avontuur gaan genieten!

JohannF1
Schrijver
7 maanden geleden

Hoi Renate! Wat een leuke gastcolumn en bedankt voor het delen van deze geweldige en enerverende ervaring. En wat gaaf dat je Alonso en Sainz hebt mogen ontmoeten, en als toetje ook nog eens Max zo dichtbij van levende lijve. Zelf ben ik er in 2016 geweest (en helaas net niet met het Nederlands volkslied op het eind) en kan daarom jouw gevoel beamen. Geen circuit wat ik tot nog toe heb bezocht, haalt het bij de Red Bull Ring. En het is zeker waar, dat je op een circuit zoveel meer dingen ziet, die je normaal gesproken op tv, eerder zouden ontgaan.

Eline F1
Schrijver
7 maanden geleden

Wat een heerlijk verslag van je over Oostenrijk, Maud! Het was verdorie alsof ik er zelf bij was toen ik het las. Zalig om mee te beleven.
En oei, wat kwam het binnen wat je schreef over je ouders. Zo is het voor mij ook met papa (mama nooit bewust mogen kennen…). Hij heeft me (gelukkig!) compleet vergiftigd met F1 en ik zou wat we nu mogen meemaken met Verstappen zo graag met ‘m hebben gedeeld. Maar ja…
Ik weet heel goed hoe hij dat beleefd zou hebben, dus het gebeurt nog steeds zoals het geweest zou zijn als hij er nog wel zou zijn geweest! 😊

Besfort
Gast
Besfort
6 maanden geleden

Super mooi stuk heb je geschreven, Maud. Complimenten! 🙂

Lees meer

Welkom Terug!

Hier kun je inloggen.

Nog geen account?

Welkom op F1cover!

Maak hier je account aan.

Heb je al een account?

Naam

Email-adres

Username

Profielfoto